و بعد از رفتنت .....

شبها از پشت يك تنهايي نمناك و باراني تو را با لهجه ي گل هاي نيلوفر صدا كردم تمام شب براي طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم.

پس از يك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس تو را بين گل هايي كه در تنهايي ام روييده با حسرت جدا كردم و تو در باغ آبي ترين تنهايي دلم گفتي

دلم حيران و سرگردان چشماني است رويايي و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم ،تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها كردم.همين بود آخرين حرفت و من بعد از عبور تلخ

و غمگينت حريم چشم هايم را بر روي شكلي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد باز كردم.نمي دانم چرا؟ شايد خطا كردم و تو بي آنكه فكر غربت چشمان من باشي رفتي.نمي دانم كجا؟

تا كي؟ براي چي؟ ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد و بعد از رفتنت يك قلب دريايي ترك برداشت و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد و گنجشكي كه هر روز از كنار پنجره مهرباني دانه

بر مي داشت ،تمام بالهايش غرق اندوه غربت شد و بعد از رفتن تو آسمان چشمهايم خيس بارن بود و بعد از رفتنت كسي حس كرد من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت ،كسي حس كرد من بي تو هزاران بار در هر لحظه

خواهم مرد .

برگرد!!!!!!!!!!