دلم را می پذیری؟

چشمان کم سویم را میبندم! تا خرد نیرویش را بگذارم برای روز میهمانی تو!

لبهای ترک خورده ام را قفلی سنگین می زنم تا دوباره فریاد نزنند ((دوستت دارم))!فریادهایم را می گذارم برای روز میهمانی تو!

و این میهمانی با شکوه میهمانی مرگ و از یاد رفتن توست!!!!